تعرفه خدمات پرستاری در منزل

تعرفه خدمات پرستاری در منزل

تعرفه خدمات پرستاری در منزل با توجه به خدمات ارائه دهنده متفاوت است

 مرکز مشاوره و ارائه مراقبتهای پرستاری در منزل:
به موسسه ای اتلاق می شود که طبق این آیین نامه جهت تامین مراقبتهای پرستاری در سطوح مختلف نظام سلامت و بر اساس
نیاز مددجویان مطابق با شرح وظایف و اختیارات تعیین شده پس از اخذ مجوز ، توسط افراد حقیقی یا حقوقی واجد شرایط و با
صلاحیت دائر می گردد. و از این پس در این آئین نامه به عنوان مرکز به آن اشاره می شود.

پرستاری( بر اساس تعریف شورای بین المللی پرستاری) :
پرستاری ارائه مراقبت به صورت مستقل یا با همکاری سایر اعضاء تیم بهداشتی، درمانی به افراد سالم، بیمار و ناتوان در تمام
سنین، خانوادهها، گروهها، و جوامع و در تمام محیطها و مکانهاست. فعالیتهای پرستاری شامل ارتقاء سطح سلامت، پیشگیری از
بیماریها و مراقبت از افراد سالم،بیمار، ناتوان و بیماران در حال احتضار است. ارائه مشاوره و آموزش به مددجویان، غربالگری،
انجام تحقیقات مرتبط و مشارکت در شکلدهی و اداره نظامهای ارائه مراقبت های بهداشتی از وظایف مهم پرستاران است.

پرستاری جامعه نگر:
پرستاری جامعه نگر شامل ارائه مجموعه ای از خدمات مراقبتی از پیشگیری تا توانبخشی و از مراقبتهای اولیه تا خدمات پرستاری
تخصصی و ویژه که قابل ارایه در منزل و جامعه هستند، می باشد . این خدمات به صورت های موردی، شیفتی، ساعتی و یا … در
محل اقامت مددجویان/ بیماران طبق شرح وظایف ردههای مختلف پرستاری ارایه میشود.

پرستار:
پرستار به فردی اطلاق می شود که دوره آموزش پرستاری (کاردانی- کارشناسی-کارشناسی ارشد یا دکترا) را طبق ضوابط شورای
عالی برنامه ریزی آموزش عالی در یکی از دانشکده های مصوب شورای گسترش دانشگاهها و یا دانشکده های معتبر خارجی طی
نموده و مدرک تحصیلی او به تائید اداره کل فارغ التحصیلان وزارت رسیده باشد.

بهیار / کمک پرستار:
به فردی اطلاق می شود که بر اساس مقررات وزارت، آموزشهای لازم را در مراکز غیر دانشگاهی مورد تایید گذرانده و گواهینامه
مربوطه را اخذ نماید.
تبصره: گروه پرستاری شامل پرستار، بهیار/کمک پرستار، کاردان ها و کارشناس/ کاردان اطاق عمل و هوشبری و فوریت های
پزشکی می باشد.

پروانه صلاحیت حرفه ای:
گواهینامه ای است که از سوی وزارت به هر پرستار پس از اطمینان از احراز شایستگی های لازم مبتنی بر استانداردهای حرفه ای
تعلق می گیرد.

موافقت اصولی:
موافقت اولیه کمیسیون ماده ۲۰ دانشگاه جهت تاسیس مرکز است که بر اساس مدارک مستند ارائه شده توسط متقاضی تاسیس
مرکز صادر می شود و به متقاضی اجازه ادامه روند کار تا بهره برداری از مرکز را می دهد. این موافقتنامه مجوزی برای فعالیت مرکز
نمی باشد و غیر قابل واگذاری به غیر است. اعتبار آن جهت تاسیس مرکز از تاریخ صدور به مدت مندرج در این آیین نامه می باشد
و در صورت عدم استفاده در این مدت لازم است تقاضای جدید ارائه شود. فرم موافقت اصولی توسط وزارت ابلاغ می گردد.
ط- پروانه بهره برداری( پروانه تاسیس):
پروانه ای است که پس از طی تمامی مراحل لازم، ارزیابی و تایید محل، فضای فیزیکی، ساختمان، تجهیزات، نیروی انسانی و … بر
اساس این آیین نامه و استانداردها و دستورالعمل های مربوطه توسط کمیسیون ماده ۲۰ دانشگاه صادر می شود. این پروانه غیر
قابل واگذاری به غیر است و مدت اعتبار آن ۵ سال خواهد بود.

ماده ۲ -هدف:
هدف کلی از تاسیس این مراکز تأمین، حفظ و ارتقاء سلامت مددجویان/ بیماران بصورت مستقیم و غیر مستقیم از طریق ارایه
مراقبت های پرستاری مبتنی بر نیاز جامعه در زمینه های مراقبتی- مشاوره ای، آموزشی، درمانی، توانبخشی و تامین نیروی انسانی

کارآمد با تاکید بر افزایش سلامتی و کاهش تأثیر ناتوانی به ویژه در بیماریهای مزمن(صعب العلاج، سرطانی ها،بیماری های خاص
و …) و سالمندان با توجه به اهداف ویژه ذیل می باشد:

۱ -۲ ارایه مراقبت های پرستاری در سطوح اولیه، عمومی و تخصصی با عنایت به نیاز مردم در سطح جامعه و منازل
۲-۲ نیل به پوشش همگانی و عادلانه خدمات و مراقبت های نظام سلامت با رویکرد مراقبت های پرستاری تسهیل شده و در
دسترس.
۳-۲ کاهش هزینههای بهداشتی، درمانی و توانبخشی مردم ( فرد، خانواده و جامعه)
۴-۲ افزایش بهرهوری مراکز بهداشتی و درمانی
۵-۲ آموزش و توسعه خدمات خود مراقبتی و فراهم نمودن زمینه مشارکت و توانمندسازی خانواده و افراد در ارایه خدمات
بهداشتی، مراقبتی، درمانی و آموزشی
۶ -۲پاسخگویی مناسب به تقاضای مردم در خصوص مراقبتهای پرستاری در منزل
۷-۲ تداوم و پیگیری مراقبتهای پرستاری مددجویان بعد از ترخیص از بیمارستان با هماهنگی پزشک معالج/ بیمارستان محل
بستری
۸-۲ مشارکت بخش غیر دولتی در نظام ارائه مراقبت ها و خدمات پرستاری
۹-۲ تامین مراقبت و خدمات پرستاری مورد نیاز آحاد مختلف جامعه در سطوح سه گانه نظام سلامت
۱۰-۲ ارتقاء کیفیت و امنیت ارائه مراقبت ها و خدمات پرستاری به گیرندگان خدمت
۱۱-۲ افزایش بهره وری بیمارستانها و کاهش بار بستری بیمارستانها و به ویژه جلوگیری از بستری شدنهای مجدد.
۱۲-۲ ایجاد آرامش روانی در خانواده ها، مددجویان و بیماران و کاهش هزینه خانوارها به ویژه در صورت داشتن بیمار مزمن،
خاص، صعب العلاج، سرطانی یا سالمند.
۱۳-۲ نظارت، کنترل و پیشگیری از حضور افراد فاقد صلاحیت در منازل مردم به بهانه ارائه مراقبت های پرستاری
۱۴-۲ استفاده بهینه از استعداد نیروهای کارآمد، متخصص و با تجربه در جهت رفع مشکلات موجود در بیمارستانها و جامعه